เหตุเกิดวันฝนตก
posted on 17 Oct 2007 03:31 by dasaifuเธอวิ่งฝ่าสายฝนมาที่ร้านค้า
ตัวเปียกปอน
เสื้อแขนยาวเปียกลู่ลำตัว
ผมเผ้ายุ่งเหยิง
หลายคนอาจมองเธอไม่เข้าท่า
แต่สำหรับฉันว่า เธอน่ารักดี
เธอซื้อกับข้าว ฉันซื้อขนม
ท้องฟ้าคำราม
ฝนยังตกหนัก
เธอและฉันได้แต่ยืนพัก
สายฝนที่ร่วงหล่นมา
ไม่มีทีท่าว่าจะหยุด
เวลาล่วงเลย
เธอมองดูนาฬิกา
ท่าทีกระสับกระส่าย
จนเธอตัดสินใจ
วิ่งฝ่าฝนออกไป
ปล่อยให้ฉันยืนเดียวดาย
เธอจะรู้ไหมว่า
คนที่ยืนอยู่ตรงนี้
มองส่งเธอกลับไป
จนลับสายตา
เพียงแค่อยากบอกว่า
"เอาร่มกูคืนมา!!.."
……
พักนี้ฝนตกบ่อยเหลือเกิน หนักบ้าง เบาบ้าง แต่สร้างความเดือดร้อนให้เสมอ เพราะฝนมักจะตกตอนเดินทางทุกที อยู่บ้านทั้งวันมันไม่ตก พอแต่งตัวจะออกจากบ้านตกหนักซะงั้น เลยแต่งกลอนเปล่าเล่น ๆ คลายความเซ็ง ตอนเริ่มแต่งไม่คิดว่าจะจบแบบนี้ แต่หาความไพเราะไม่เจอ เลยคิดว่าจบแบบนี้ (น่าจะ) ขำดี
ปล. ประโยคสุดท้ายที่แต่งไว้ตอนแรกจะเป็น “ระวังเป็นหวัดนะ”
……