...Once upon a time in My Life...

ตั้งใจไว้ว่าจะพาแม่ไปใส่บาตร แต่น้องสาวเบรกไว้
วันนี้ที่วัดคนจะเยอะมาก (มากๆ)
เลยคิดได้ ไว้ค่อยไปวันอาทิตย์ดีกว่า ถึงคนจะเยอะ แต่ไม่ถึงขั้นมากๆ
บ้านฉันไม่ค่อยยึดติดเรื่องวันหรือเทศกาลเท่าไหร่ วันไหนก็ได้เอาสะดวกเข้าว่า

วันนี้เลยใช้เวลาทั้งวันอยู่กับแม่
ปรนนิบัติพัดวี  พาแม่อาบน้ำ  แปรงฟัน ป้อนข้าว รวมถึงตัดเล็บ
ทั้งๆ ที่แม่ดุว่าไม่ต้องตัด ไม่ค่อยสบาย เค้าห้ามตัดเล็บกัน
แม่พูดแบบนี้ทุกครั้งที่ฉันจะตัดเล็บให้  แต่ฉันก็ทำหูทวนลมตัดไปเรื่อยๆ
ถ้าเชื่อที่แม่บอก ปีทั้งปีคงไม่ต้องตัดเล็บกัน

ตอนนี้แม่กลายเป็นคนหลงๆ ลืมๆ ไปแล้ว  อาการไม่ได้เกิดขึ้นตามวัย
เพราะวัยของแม่ยังไม่ถึงขนาดที่จะมีอาการหลงๆ ลืมๆ แต่สาเหตุมาจาก

ฝันร้ายเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า

 ตอนกินข้าวเย็น แม่ถามว่า พ่อไปไหน (พ่อเสียไปนานหลายปีแล้ว)
 ฉันกับน้องสาวนึกสนุก ตอบเป็น ข้อ ก......  ข้อ ข........  ข้อ ค. ถูกทุกข้อ
 ให้แม่ลองนึกดูว่าพ่อไปไหน แม่ยิ้มแล้วตอบว่า... คอฟาย

หลังมื้อเย็น นั่งดูทีวีกัน เปิดไปช่องมะจัง เจอมิวสิควิดีโอของ Maf เพลงอะไรจำไม่ได้
แต่นักร้องนุ่งกางเกงขาสั้นแบบสั้นสุดๆ  โชว์หน้าท้องแบนราบ ขาวผ่อง
เต้นโยกไปย้ายมา แม่บอกว่า น่าเกลียดจังเห็นเป็น...เลย  (ขอเซ็นเซอร์)
ไม่งั้นจะสวยกว่านี้อีกเยอะ ฉันเห็นด้วยอย่างยิ่ง สวยอยู่แล้ว หุ่นดีอยู่แล้ว
ไม่ต้องทำขนาดนี้ก็ได้

 วันนี้วันพ่อ ฉันพูดถึงแต่เรื่องแม่ กลัวจะลืมเรื่องขำๆ น่ารักๆ ของแม่ที่เกิดขึ้นในวันนี้
 ก็เลยรีบมาอัพไว้ก่อน

 แต่ยังไงลูกคนนี้ก็รักพ่อกะแม่มากที่สุด (กว่าใครๆ) 

บันทึกเมื่อ 5 ธ.ค. 2551